Szkolenia pracownikow sadow

Wędlinami nazywa się rozmaite wyroby mięsne powstałe z materiału rozdrobnionego, z kolei wędzonki to mięsne przetwory wykonane z danego kawałka peklowanego mięsa. Peklowanie to natomiast proces technologiczny, który liczy na oddziaływaniu solanki lub mieszanki peklującej na mięso. Efektem omawianego procesu jest ustalenie barwy i wytworzenie charakterystycznego mięsnego smaku i dodatku. Hurtownie wędlin dzięki peklowaniu dokonują przedłużenia trwałości swoich produktów poprzez zahamowanie wzrostu bakterii złych i gnilnych. Dzięki temu użytkownicy mogą dłużej cieszyć się smakiem ulubionych przetworów mięsnych bez obawy, że pomimo noszenia w lodówce przedwcześnie się zepsują.

Drinku spośród najzwyklejszych przetworów mięsnych oferowanych przez hurtownie wędlin jest stara szynka, najczęściej pochodzenia wieprzowego. Szynka kupowana jest z tylnej tuszy świni lub dzika, stanowi wyrób garmażeryjny oferowany jako produkt schłodzony bądź mrożony z kością lub bez. Prawidłowa barwa mięśni w szynce powinna kryć się w rozmiarze między jasnoróżowej po czerwoną, zaś tłuszcz może stanowić zabarwiony na biało, z odcieniem śmietankowym lub różowawym. Drugim w kolejności najbardziej rozpowszechnionym wśród polskich konsumentów rodzajem wędliny jest głośna na całym świecie kiełbasa. Otóż klasyczna kiełbasa to nic innego niż solone, zmielone mięso wieprzowe z dodatkiem przypraw oraz włożone do osłonki celulozowej lub jelita.

Określone warunki klimatyczne w swym kraju doprowadziły do tego, iż w Polsce kiełbasę utrwalano poprzez wędzenie zamiast przez naturalny proces suszenia, kiedy w końcach śródziemnomorskich o mniejszej wilgotności powietrza. Niekiedy hurtownie wędlin mianem kiełbasy określały wyrób wędliniarsko-garmażeryjny wynoszący nie tylko mięso wieprzowe, ale również wielkie domieszki mięsa innych zwierząt rzeźnych (np. wołowiny, koniny, jagnięciny, drobiu, królika, nutrii bądź osła). Powodem takich prac były względy ekonomiczne, albowiem wieprzowina uchodziła za kosztowny surowiec, zatem jej deficyt uzupełniano innymi typami mięs. W ostatni forma utrwalił żywy do tej chwili stereotyp głoszący, iż salami tworzone jest z oślego mięsa, frankfurterki wytwarza się z nutrii, kabanos z koniny, zaś parówki zawierają mięso drobiowe.